Και να που ξανά μου 'ρθαν ιδέες για γράψιμο .... μου ΄ρθαν τρόπος του λέγειν και του γράφειν γιατί οι ιδέες μου βρίσκονται παντού στο χώρο που ζώ, σε μικρά ή μεγάλα κομμάτια χαρτιού διαφόρων χρωμάτων και φυσικά διαφόρων διαστάσεων και πεταμένα "δώθε κείθε", πάντα με τη γνωστή δικαιολογία ...."ελεύθερο πνεύμα" είμαι ατάκτως τακτοποιημένα.

Αυτή η τακτοποίηση των προσωπικών μου "αντικειμένων" πάντα θα με βασανίζει. Δεν την μπορώ αυτή την τακτοποίηση ........ με φοβίζει, όπως και άλλα πράγματα με φοβίζουν. Από μικρή με φόβιζαν τα απίστευτα τακτοποιημένα σπίτια, οι τακτοποιημένοι άνθρωποι, οι τακτοποιημένες πεποιθήσεις , ο τακτοποιημένος εργασιακός χώρος.

Φόβος. Ένα συναίσθημα, ένα σαράκι που τρώει τη ψυχή σου, τα σωθικά σου. Αρρωστημένες σκέψεις με φοβίζουν, το αβέβαιο μέλλον με φοβίζει, το υπερβολικό ύψος των γυάλινων κτιρίων κι αυτό με φοβίζει άν και με κάνει να νοιώθει μικροκαμωμένη.

Δεν ξέρω άν φοβάμαι πάντα. Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μου που δεν θυμάμαι να φοβάμαι, κι άλλοτε πάλι να φοβάμαι πολύ. Ίσως και τώρα να φοβάμαι με αυτόν το φιόγκο που έδεσα τη ζωή μου και την κομπωδένω για να γίνω καλύτερη, υγιής, δυνατή, εύκαμπτη, εύπλαστη, όμορφη(;) ............ για να αλλάξω.

Αυτή η αλλαγή με κυβερνά από τα μαθητικά μου χρόνια. Παιδί της αλλαγής. 'Εφηβη της αλλαγής. Ενήλικας της αλλαγής.

Πάντα ήθελα να αλλάζω ..... εμφάνιση, τρόπο σκέψης, δημιουργίας, λόγο, εικόνα, τόπο, χρόνο, τρόπο, ποιότητα, ζωή (;), μουσική, τέχνες, λογοτεχνία, επιρροές.

Και ευτυχώς ήμουν από τους τυχερούς ανθρώπους που οι αλλαγές τους δεν ήταν ακραίες, αλλά σταδιακές , ήσυχες και συγχρόνως επαναστατικές, αθόρυβες και εκκωφαντικές αλλά χωρίς να αλλάξει η ψυχή μου.

Ίσως τελικά να είμαι μια υπέροχη ψυχή, ένα πνεύμα αθάνατο, μια εικόνα φαντασίας ή απλά μια ανυπότακτη ύπαρξη..... Ίσως και να μην είμαι τίποτε από όλα αυτά απλά μια μικρή βάρκα που ταξιδεύει σε μικρές θάλασσες, σε μικρά νησιά και που ψάχνει να βγεί στον ωκεανό για τα μεγάλα ταξίδια στους μακρινούς προορισμούς, στα πέραντα του κόσμου......

Μια βάρκα ........... όμορφη εικόνα με άτακτα ρηγμένα μέσα της κουπιά, δίχτυα, κουβάδες, σχοινιά, φελλούς .............. που περιμένει να φύγει ή να μείνει στο κοντινό ακρογιάλι ........ περιμένει ......... περιμένω ........... με περιμένουν ..............

Καλό μου ταξίδι ............. θα φύγω ήσυχα ή θα μείνω ήσυχα στην τακτοποιημένη ζωή των άλλων.......... άλλος ένας κόμπος στον μικρό μου φιόγκο ...... λές να ναι ναυτικός ; από αυτούς που δένονται και δεν λύνονται ποτέ; μπά σίγουρα θα υπάρχει τρόπος να κοπεί αυτός ο κόμπος ως τότε όμως τον κρατώ σφιχτά δεμένο επάνω μου για να ταξιδεύω ...... ή για να ονειρεύομαι ταξίδια μικρά ή μεγάλα στο βαθύ γαλάζιο και σίγουρα στο βαθύ πορτοκαλί που δίνει ο ήλιος σαν ενώνεται και σαν αποχωρίζεται τη θάλασσα.

Αυτό το πορτοκαλί κρατώ και ίσως κάποια στιγμή να ..... τακτοποιηθώ ...... Θα δώ!